“..Je ontwaakt niet alleen, in je eentje...het is niet iets persoonlijks, zo is het niet; je wordt wakker in een ontwaakte wereld. Probeer het maar niet te snappen; ik probeer niet iets duidelijk te maken. Ik registreer slechts wat ik zie, wat hier is en zich laat zien en daar is niemand in het bijzonder bij aanwezig. Dit is het gewoon en wij, als dit alles, zijn de bedoeling met alles om ons heen en daardoor heen...zelfs geen bedoeling kijkt mij aan en kijkt terug en stuurt alles aan en dat is pretty scary stuff voor denkers en doeners i guess.."


life has nog meaning and we are nothing but here to give it meaning


4 jaar geleden ben ik spontaan ontwaakt, simpelweg door het kijken naar een 3D-tekening die mij werd aangereikt. De extra dimensie die in zo’n tekening zichtbaar wordt maakte mij ervan bewust dat die net zo zeer van toepassing is op de werkelijkheid waarin ik leef. Sindsdien is er veel gebeurd; het heeft een jarenlang proces in gang gezet van heling en, zoals het wel wordt genoemd, belichaming van de ontwaakte staat. Over dit proces heb ik ondertussen 3 boeken geschreven die op deze site gratis zijn te downloaden.


Het eerste jaar na mijn ontwaken heb ik een dagboek bijgehouden van alle veranderingen die plaatsvonden en fragmenten uit dat dagboek heb ik in dit boek verwerkt. Daarnaast heb ik gedichten geschreven die allemaal betrekking hebben op deze verwondering die mij in de greep had en ook deze gedichten hebben hun weg gevonden naar mijn boek.

Ik had vroeger nooit kunnen bedenken dat ik ooit zou gaan schrijven en al helemaal niet meerdere boeken zoals ik nu heb gedaan. Ik ben helemaal geen schrijver van nature, ik ben maar gewoon trucker van beroep en dat doe ik al bijna 20 jaar met veel plezier. Maar ontwaken is iets heel bijzonders dat je overkomt en het haalt heel veel overhoop dat je maar moeilijk kunt delen met de wereld om je heen. En daarom ben ik gaan schrijven in mijn dagboek en vrij spontaan begon het idee het in een verhaal te stoppen. Omdat ik het nodig had voor mezelf; dit was mijn uitlaatklep om mezelf te kunnen vertellen wat er allemaal met mij gebeurde. Ontwaken begon voor mij, zoals het denk ik voor veel mensen begint, met een periode die ik de honeymoon-maanden ben gaan noemen. Er is dan nog niet zozeer sprake van een ontwaakte staat en verlichting is dan nog ver weg maar dat heb je in die beginfase helemaal niet door. Je wordt overspoeld door heldere inzichten en momenten van bliss wat euforisch aanvoelt en je denkt dat je de hele wereld aankan; het is gewoon een hele fijne fase. En je denkt dat dit het gewoon is waar over verteld wordt. Maar een half jaar later zette bij mij de 2e fase van ontwaken in die de donkere nacht van de ziel wordt genoemd waarin ik behoorlijk aan het werk werd gezet en die pijnlijk was; naar om te ondergaan en ook naar om terug te lezen. Er zouden nog meer fasen volgen en ik heb alles beschreven in mijn boek. Ontwaken is nu eenmaal niet een kant en klaar product en het is al zeker niet zomaar klaar en helder, hoezeer je in die mooie beginfase ook denkt te weten wat er te weten is.


Werkelijk ontwaakt zijn omvat meer dan alleen maar een heldere blik; het zal zich moeten verinnerlijken en dat is wat bij mij is gebeurd. Er wordt iets in gang gezet waar je geen controle meer over hebt. Maar dat betekent niet dat het vanzelfsprekend gaat. Prajnaparamita schrijft in haar boek ‘Ontwaakt’ dat het proces van ontwaken moed en doorzettingsvermogen van je vereist en ik kan dat vanuit mijn eigen ervaring alleen maar onderschrijven. Je natuurlijke staat, dat wat je diep van binnen bent, toont je alles dat wringt, wat in de weg zit…het neemt je mee op een wonderschone maar confronterende, helende reis naar binnen toe en ik neem je in mijn eerste boek mee op die reis; ik spaar mezelf niet en het is bij vlagen persoonlijk en confronterend maar dat maakt me niets meer uit. Hier gaat het om en dit is de reis die je moet willen gaan omdat het je brengt naar de essentie van dit bestaan en daarmee naar de essentie van je eigen bestaan.


Ik ben die reis gegaan en heb daar verslag van gedaan. Maar tussen erover lezen of het aan den lijve ondervinden zit een levensgroot verschil. Blokkades loslaten, de illusie doorzien en van je af werpen, jezelf als onwaar en onvindbaar ontdekken; het zijn allemaal processen die je zult moeten aangaan, het is een helingsproces dat je diep zal raken omdat je alles zult zien wat een leven lang in de weg stond. Ik stond er alleen voor en mijn weg was bij vlagen pijnlijk eenzaam. Daarom zocht ik en zocht ik maar door naar herkenning in verhalen die mij zouden kunnen helpen en sturen. Bij mensen, in boeken en vooral op het net; steeds maar weer op zoek naar vergelijkbare verhalen van mensen die meemaakten wat ik doormaakte. En ik kwam erachter dat hier niet veel over wordt verteld; daarom besloot ik mijn verhaal op te gaan schrijven, met alles wat zich op dat pad laat zien. Ik hoor en zie steeds meer mensen die ontwaken en die worstelen met wat op hun pad komt. Zonder hulp en gids die je kan helpen en bijsturen waar dat nodig mocht zijn heb je veel, heel veel doorzettingsvermogen nodig want er komen zeer zeker valkuilen op je pad die het proces teniet kunnen doen.




Ik wil bieden wat ik zelf maar moeizaam en sporadisch kon vinden; een herkenbaar verhaal voor wie het proces van ontwaken doorleeft. Ik ken de valkuilen, weet onderhand waar je gas terug of bij moet geven. Maar het is en blijft slechts mijn verhaal; uniek in z’n eigen soort. Ontwaken is en blijft een persoonlijk en uniek proces dat je aangaat, maar ik weet uit ervaring dat het fijn is herkenning te vinden in de grondlaag die je beroert, stuurt en meeneemt in een overrompelende reis naar binnen toe. Ontwaken, hoe pijnlijk, moeizaam en eenzaam het dan ook bij vlagen kan zijn, is het enige dat er toe doet in dit leven; al het andere is overbodig en onnodig en niets dan spielerei om de geest te entertainen.


Ontwaken gebeurt altijd spontaan; er is dat ene moment dat voor altijd alles zal doen veranderen. Het is belangrijk dit te weten; dat er voorgoed iets is veranderd ongeacht de vele momenten waarin je je hopeloos verloren zult gaan voelen. Niet jij ontwaakt maar de innerlijke gids die zich aan je toont tikt aan en neemt je mee; om te begeleiden en bij te sturen waar nodig. Zij wijkt niet, nooit...hoe lang dit proces dan ook nodig heeft zich in je te ontvouwen; het is onomkeerbaar….dus laat jezelf gaan, ga door en ga mee. Die gids, die komt onherroepelijk dichter en dichter bij en uiteindelijk, als je maar doorgaat en meedeint op deze golven van heling, zul je de bron van je oorspronkelijkheid ontdekken, hervinden. Je zult al gaande herkennen waar het heengaat en het zal je niet, nergens, nooit meer loslaten. Als je toelaat wat op je weg komt en daarvoor open blijft staan zal het zich verinnerlijken met waar, wie en hoe jij werkelijk bent. Grenzen vervagen en zullen uiteindelijk wegvallen maar je zult ze eerst moeten gaan zien voor wat ze werkelijk zijn om ze te kunnen laten gaan.


What a blessing;

mocht je dit lezen omdat je ontwaakt bent en op weg bent, voel je gezegend dat je dit pad mag gaan. Dit is het enige dat er werkelijk toe doet, de enige weg die je wilt gaan. Het is het pad dat je altijd al ging maar simpelweg niet toeliet omdat je was afgeleid door niets dan onnodig geroezemoes in je hoofd. Wat zich losweekt, hoe pijnlijk het soms ook voelt, is niets dan onnodige ballast die zich heeft vastgehecht in je bewustzijn. Je zult ontwaken in en als dit bewustzijn dat geen weet heeft van onderweg zijn en je zult gaan zien dat wat zich heeft vastgehecht in een onvindbaar verleden niets dan collaterale dammage was...neem de tijd die nodig is en overhaast niets. Het toont zich als het wiegen en meedeinen op deze wind van verlichting en loslaten….maar dat zul je moeten toelaten en dat is het pad dat je gaat als je ontwaakt.